ابويا كبر . الشاعر منصور ابو عبدالله

 أبويه كبر 

بقلمى منصور ابو عبدالله 

************

أهو كبر ابويه وقل حيله 

لوبيدى اديله من عمرى كنت اديله 

انحنى ضهره وظهر كبره 

لو ينفع زى ما شالنى النهاردة اشيله

**************

الطب فيه لاجل الحياة نقل دم 

معرفوش يخترعوا نقل عمر 

والحياة تغور بلا اب وبلا ام 

ابويه فى كبره الف سر وسر 

***************

ابويه كبر من شيله لهمى

وشاب شعره عشان عمرى 

وكفايه انه جابلى ام زى امى 

ابويه كبر خوف على زعلى 

******************

ابويه كبر وانا مقدرتش تعبه 

كان يبكى ايام من المه 

ولما يبكى كان يدارى عنى دمعه 

ويصرخ من جواه وعمر ما حد سمعه 

****************

ابويه كبر واحتاجنى فى كبره مقليش 

وكان كل يوم بيموت علشان اعيش 

حتى لما انحنى ضهره محسسنيش

وانا مخدتش بالى اصله للوجع معلمنيش 

*****************

راح عمرك يا ابويه وانا بجافيك 

كنت بتراضينى دايما واجى عليك 

وعاوز اخد منك علطول ولا اديك 

وانت تفتكرنى وانا دايما ناسيك 

*****************

اتارى العمر بيك بيعدى ويمر 

فيه نقل دم ينفع نقل عمر 

كنت من عمرى اديك واشيل عنك المر 

ابويه سامحنى انتى اللى ع

لمتنى بيك اغتر 

*****************

بقلمى منصور ابو عبدالله 

أبويه كبر